Red Centre

Op 9 maart werden wij om 06.05 uur opgehaald voor een excursie naar Uluru, Kata Tjuta, Kings Canyon en Glen Helen. Jullie snappen natuurlijk dat onze snooze koning Gieter ontzettend veel problemen had met dit tijdstip :-)
Nadat iedereen was opgepikt van zijn/haar hotel, kregen we de mededeling dat we ongeveer 5 (!!!) uur moesten rijden om bij Uluru te komen! SCHRIK!!!  Dat hadden we niet verwacht! Gelukkig werd er genoeg gestopt onderweg en hadden we alle tijd om nog een beetje bij te slapen.
De eerste stop was bij een kamelen boerderij! Uiteraard hebben Giet & ik daar een ritje gemaakt op een kameel! LEUK! Die beesten zijn echt ZO GROOT! We werden toen ook geconfronteerd met het feit dat ze in de woestijn last hebben van kleine vliegjes! Van die irritante vliegjes die bij je oren, ogen, neus en mond gaan zitten... Gelukkig hadden we bij de toeristeninformatie al een heel charmant vliegen netje gekocht. Tijd om die te gebruiken! Charming... NOT!
Na deze tussenstop zijn we nog een aantal keren gestopt, uiteindelijk kwamen we rond 12.00 uur aan in Uluru en hebben we lekker gegeten. Klaar gemaakt door onze prive kok Biscuit! Hij komt uit Frankrijk en heet eigenlijk Arnout, maar de Aussies kunnen dit niet uitspreken. Nu is er een koekje in Aussie met de naam Arnout (geloof ik) dus noemen de reisleiders hem Biscuit, dit kunnen ze tenminste uitspreken.
Na deze heerlijke lunch, zijn we verder gereden naar Kata Tjuta (Olga's) om vervolgens een prachtige wandeling te maken tussen deze bergen. Ongelooflijk mooi uitzicht over dit berggebied! De wandeling duurde ongeveer 2,5 uur! Een super gave wandeling... maar erg zwaar ;-) Het was uiteraard bloedheet en steeds berg op, berg af was behoorlijk pittig. Ow ja, we hebben trouwens ook nog wilde kamelen gezien bij de Olga's! Op een boerderij zijn ze niet zo bijzonder, maar zodra je ze in het wild ziet, word je er zelf wild van ;-)
Na deze wandeling zijn we naar Uluru gereden om te kijken naar de zonsondergang bij de berg, onder het genot van een glaasje champie! Heerlijk na zo'n stevige wandeling, hongerig... na 2 glaasjes was het dus ook erg gezellig ;-) 
Na de zonsondergang zijn we gaan eten @ onze camping. Een typisch Australische bbq. We hadden de keuze uit biefstuk, kameel of kangaroo. Giet & ik hebben allebei een duidelijke voorkeur voor kangeroo. Oke, ze zijn erg lief... maar hun vlees is echt heerlijk! Tijdens het eten kregen we de mededeling dat we de volgende ochtend gingen kijken naar de zonsopkomst bij Uluru... je raad het vast al... we konden de wekker weer zetten op een onmogelijk tijdstip; 04.45 uur! GAAT UT!?!
Maar... het vroege opstaan was het zeker wel waard! Samen met nog honderden toeristen hebben we gekeken naar de zonsopkomst en hebben we echt genoten van alle mooi kleuren en de sfeer!
Na deze zonsopkomst hebben we de base wandeling gedaan. Een rondje gelopen om Uluru. Je denkt al snel: dat heb ik zo gedaan, maar uiteindelijk is het toch nog 2.5 uur lopen (zonder pauzes). 1 jongen uit onze groep heeft de berg beklommen, erg zwaar zei hij. Ik ben blij dat wij het niet gedaan hebben ;-)
Vervolgens hebben we een kopje koffie gedronken bij het Cultureel centrum; een centrum waar je informatie kan krijgen over de Aboriginals en hun kunst kan bekijken. Uiteraard was er ook een souvenirshop aanwezig, daar hebben we het wat kleine souvenirs gekocht. 
Na onze lunch zijn we naar Kings Canyon gereden. Weer een aardige rit: 3 uur! Onderweg zijn we via een dirt road naar een saltlake gereden! Vroeger had Australie (zoals zij dat noemen) een In-land-sea, deze (vele) saltlakes, zijn de restanten van deze zee. Een ontzettend groot oppervlakte helemaal wit en JA, op de grond ligt allemaal zout... Guido heeft het geproefd.
We zijn overigens ook nog even gestopt bij de lookout van Mount William. De tourguides noemen deze berg ook wel Fooluru, omdat veel toeristen denken dat dit al Uluru is; hier foto's maken en weer terug gaan naar Alice Springs.
We waren allen redelijk gaar van deze reis; tijd voor een biertje in de pub vlakbij onze camping. 's Avonds hebben we weer genoten van het eten gemaakt door Biscuit en hebben we liedjes "gezongen"  bij het kampvuur onder begeleiding van Biscuit en zijn gitaar :-)
Ow ja, het is trouwens heel normaal dat je in de woestijn buiten slaapt in een Swag. Guido en ik wilde dit ook eens proberen, dus deze avond lagen we uitgeput rond 21.30 uur in onze swag. Dit is een soort van slaapzak gemaakt van canvas. Daarin leg je je slaapzak en kussen... ligt echt MEGA warm!!! Je moet overigens niet denken aan alle spinnen en sprinkhanen die om je heen lopen/zweven/springen enz. Gewoon ogen dicht en slapen... Ik had het echt super warm en lag na 3 uur nog steeds wakker. Ik heb rond 01.00 uur maar besloten om in mijn tent te gaan liggen. Helaas lag het matras niet zo lekker zoals die van de swag, maar wel een stuk koeler. Guido heeft het de hele nacht volgehouden... bikkel! :-)
Na deze onrustige nacht zijn we naar het National Park Kings Canyon gereden voor een 3 uur durende wandeling. We moesten als eerste "hart attack hill" beklikken om boven aan de canyon te komen... HELL!!! Erg zwaar! Maar gelukkig was het daarna appeltje eitje en hebben we ontzettend genoten van de mooie omgeving, uitleg van de gids, pauze bij een waterhole en het weer. Rond 12.00 hebben we met zijn allen van onze kippenbouten lunch genoten en zijn we via een dirt road (2.5 uur op een onverharde weg) naar Glen Helen gereden. Onderweg kwamen wilde paarden tegen, er leven ongeveer 250.000 wilde paarden in Aussie. Zijn wij niet gewend he... ;-)
Al hobbelend kwamen we aan in Glen Helen. Een prachtig GROENE omgeving in de woestijn. In de maanden januari en februari is er zoveel regen gevallen, dat vele stukken van de woestijn erg groen zijn; MOOI! Na het droppen van onze spullen hebben we een scenic flight geboekt voor 17.45 uur. We hebben met een (open, dus zonder deuren) helicopter boven de mac Donnells ranges gevlogen! PRACHTIG!!!! Super mooi uitzicht over deze ranges, rivier (ja die stroomt nu het regent heeft) waterhole en onze camping! De 10 minuten vlogen uiteraard voorbij dus binnen een mum van tijd stonden we weer met beide benen op de grond. Super gave ervaring! Vervolgens hebben we lekker gegeten met zijn allen en zijn we daarna de pub in gedoken voor een (je raad het vast al) biertje en een ontzettend SLECHT potje poolen! Hahaha!

Volgende ochtend konden we uitslapen tot 8 uur! Echte luxe!!! Aangezien het veel regent heeft de afgelopen maanden, moesten we van het programma afwijken: via een (meestal) droge rivier kan je bij Palm Valley komen, maar door de regen stroomt de rivier... dus tja, dat wordt dan wat moeilijk he? ;-) We zijn naar diverse mooie look outs en waterholes gereden om onze dag te vullen. Absoluut niet verkeerd zo'n relax dagje!

Rond 17.00 uur werden we gedropt bij ons hotel. Met een aantal mensen hadden we afgesproken om wat te gaan eten in Alice Springs; Annies place! Super leuk en gezellig backpackers cafe! Lekkere (simpele) maaltijd gegeten, gedronken en gekletst. Rond 22.30 uur hielden wij het voor gezien en zijn we weer naar het hotel gegaan, omdat we de volgende ochtend naar Melbourne moesten vliegen.

Melbourne = thuiskomen ;-) Heerlijk om daar weer even te zijn en te genieten van deze leuke stad! Guido zat al 6 weken te "zeuren" dat hij graag naar een football wedstrijd wilde kijken. Helaas was hier steeds geen mogelijkheid voor. Gelukkig was afgelopen zaterdag een football finale in Melbourne. Hier zijn we samen naar toe gegaan. Erg leuk om eens te zien wat de Aussie op sportgebied bezig houdt! Een erg gemêleerd publiek (gezinnen, opa's, oma's, pubers enz) en allemaal ERG fanatiek!!!

De volgende dag werden we rond 12.00 uur opgehaald ivm de lange terugreis naar Nederland... snik! De weken zijn voorbij gevlogen!!! Ontzettend mooie vakantie gehad! Stiekem toch ook wel weer leuk om iedereen in NL weer te zien!

4 reacties | Reageer

Adelaide en Kangeroo Island

How ya going mates,

Hier weer eens een blogje uit het zonnige land genaamd Australie. Zijn jullie de sneeuw al een beetje zat? We hoopten om terug te komen in Nederland als het voorjaar al lekker aan de gang is. Gaat dat lukken?

Op donderdag zijn we aangekomen in Adelaide. Veel mensen hadden ons al "gewaarschuwd" dat hier niet zo veel te doen is, maar wij hebben gelukkig een goed gevuld programma. Onze reisorganisator heeft slechts voor 1 nacht een hotel geregeld. De 3 daaropvolgende overnachtingen moesten we nog zelf regelen. Daarom hebben we (lees: Mireille) weken geleden via internet zelf een hotel geboekt. Toevallig was er een aanbieding in het 5 sterren hotel Rendez Vous Alegra waardoor we voor een normale prijs in een luxe hotel zitten. Mooi he?

Enniewee: donderdagmiddag hebben we een beetje door het centrum gewandeld en gewinkeld. Ook hebben we een dolfijn-zwem-tour voor vrijdag geboekt. Leipe shit ouwe. Haha. Verder een pizzaatje gegeten en op tijd naar bed.

Vrijdag ging om 5:45 (gaat het??) de wekker omdat we al om 7:30 in de jachthaven bij Glenelg beach moesten verzamelen voor het (met) dolfijnen zwemmen. Omdat we maar 1 nacht in ons hotel zouden blijven moesten we in alle vroegte ook al uitchecken en onze backpacks achterlaten. En vervolgens in onze zwemkleding en een rugtas met een taxi naar de jachthaven.

Daar aangekomen stapten we aan boord van de catamaran Temptation. Daar kreeg iedere (zwemmende) deelnemer een wetsuit en snorkels uitgereikt. Na een korte, duidelijke en grappig introductie gingen we het water op. De bedoeling was om rond te varen op zoek naar (wilde) dolfijnen, op het moment dat we ze zien roept de crew "swimmers ready!" waarop iedereen naar het achterdek moet gaan. Als we dicht bij de dolfijnen zijn roept de crew "swimmers in the water" waarop we voorzichtig het water in mogen om bij de dolfijnen te zwemmen. Echt zo gaaf.

Het duurde even voordat we de eerste dolfijnen zagen. Ik (Guido) stond al vrij snel op het achterdek, waardoor ik als eerste het water in kon gaan. Op een kleine afstand van de boot zwom een groepje dolfijnen. Vanaf de boot riepen ze naar ons waar we moesten kijken. Toen ze riepen dat ik onder water moest kijken zag ik direct 3 dolfijnen links van me zwemmen. Wat een gaaf gevoel. Vervolgens bleven ze speels om ons heen zwemmen. Soms kon je ze onder water ook horen. Ze maken diverse geluiden. Zo vet! Na een tijdje mochten we weer aan boord komen, maar toen bijna iedereen weer op de boot zat kwamen de dolfijnen weer terug. Dus konden we nog een keertje met ze zwemmen. Het is echt een ongelooflijk gevoel als je daar in het water ligt en je ziet 4 vinnen boven water uitkomen die op je af zwemmen. Vooral omdat het wilde dolfijnen zijn die uit nieuwsgierigheid naar je toe komen en niet omdat ze getraind zijn. Zo vet!

Na deze geweldige ervaring ging iedereen weer aan boord van de catamaran. Vervolgens duurde het best wel lang voordat we weer een nieuwe groep tegen kwamen. Ondertussen keken Mireille en ik vol verbazing naar een gezinnetje die ook op de boot zaten. Ik noemde de moeder een Octopus omdat ze met haar "tentakels" alle 3 de kinderen in vloeiende bewegingen wist in te smeren met zonnebrand, broodjes uit te delen en bananen pellen, hoedjes tegen de zon uitdelen, vader corrigeren, noem maar op. De rits van haar rugzak ging onophoudelijk open en dicht vanwege haar activiteiten.

Na een tijdje hoorden we weer "swimmers ready!", dus snel naar het achterdek en het water in. Een groep van 11 dolfijnen zwom om de catamaran. Mireille bleef deze keer een boord om foto's te maken. En vanaf de boot kon je ze ook heel erg goed zien, misschien wel beter dan vanuit het water. Maar toen ik in het water lag zwommen 2 dolfijnen een meter onder me door! Echt zo mooi om te zien. En dat heb je weer niet als je op de boot staat. Na deze tweede duik was het afgelopen. Uiteindelijk hebben we ca. 4 uur op het water gevaren.

Na de tour moesten we onze backpacks gaan ophalen in hotel 1 en inchecken bij hotel 2. Dus zwaar bepakt en bezakt (met de backpacks op onze rug en een rugzak op onze buik) liepen we door Adelaide. We liepen allebei nog op onze slippers in onze zwemkleding en door het zwemmen zat mijn haar in een soort Einstein-kapsel! Zo kwamen we dus aanlopen in ons 5 sterren hotel. Haha. Ze zullen wel gedacht hebben.
Later zijn we nog even de stad ingelopen. We wilden ergens wat gaan drinken (verrassend he?) dus gingen we op zoek naar een leuke bar. Toen ik voorstelde om wat bij een backpackers-pub te gaan drinken reageerde madame Mireille met "nou DAAR ga ik dus echt niet zitten tussen DIE mensen!" Haha. Een paar uur daarvoor liep ze zelf nog volbeladen met een backpack door de stad. Blijkbaar went zo'n goed hotel snel!

Zaterdag stond een tour naar Kangeroo Island op ons programma. Om 6:20 werden we opgehaald bij ons hotel, dus weer zo vroeg uit bed. In de lobby stond de buschauffeur al op ons te wachten. Toen we met hem mee liepen stonden er 2 roodharige zatte apen bij de bus om onze mede reisgenoten te overtuigen dat ZIJ de nieuwe buschauffeurs waren. Voor ons was het zaterdagochtend vroeg, maar voor die jongens was het nog vrijdagavond laat! Toen we in de bus zaten zei de chauffeur "it's always nice to meet the locals, isn't it?" Haha. "Vooral op dit tijdstip" voegde hij daar nog aan toe.

Na een lange bus- en ferry reis stonden we om 10u op het eiland. Daar werden we in diverse groepen en bussen verdeeld. Onze groep bestond uit mensen van de leeftijdscategorie oldtimers. Wij haalden de gemiddelde leeftijd met ca. 20 jaar naar beneden. Maar dat mocht de pret niet drukken hoor. We begonnen met een roofvogels show. Echt heel erg leuk. Maar minder leuk was dat onze camera daar kapot ging! Hij maakte alleen nog maar witte foto's! Wij balen natuurlijk. Na de vogelshow hadden we een uitgebreide lunch. Daar raakten we in gesprek met 4 senioren. Toen ze hoorden dat onze camera stuk was stelden ze voor om hun foto's naar ons te mailen, zodat wij ons album toch kunnen vullen. Lief he?
Na de lunch reden we naar de Remarkable rocks, een zeer bijzondere (holle) rotsenformatie, en vervolgens naar Admirals arch, waar veel zeeleeuwen leven. Als je naar beneden kijkt zie je ze zwemmen, spelen en zonnen. Echt zo lief. Het laatste onderdeel van de dag was Seal bay, voor een strandwandeling met de zeeleeuwen!  Onder begeleiding van een ranger (Mennen dit spreek je uit als reen-sjur! :-) ) mochten we het strand op. Op 2 meter afstand lagen allemaal zeeleeuwen. Echt zo bijzonder. Na deze ontmoeting ging iedereen weer de bus in richting de ferry. De buschauffeur vond het tijd voor een sing-a-long en zette een Aussie country cd aan. De liedjes waren echt van een bijzonder slecht niveau. Het eerste nummer ging over barbecue-en. De zin "come on mate, grab a plate, let's have a bbq" kwam zo'n 20 keer terug. Verder was er nog een liedje over de Kookaburra. Het liedje zoog enorm, maar de Kookaburra is fantastisch. Voor degene die niet weten wat dat is. Dat is een Australische vogel, die ook wel de lachvogel heet. Je hoort ze hier overal! Ze maken het geluid van een hard lachende aap! Woehoehoehahahaha!! Voordat wij wisten welk dier dit geluid maakte waanden wij ons in de jungle. Maar goed, voor de countryzanger genoeg reden om er een stom lied over te schrijven. Enniewee: na een lange terugreis kwamen we om half 11 's avonds weer vermoeid bij het hotel aan.

Zondag: vandaag staat in het teken van relaxen. Net hebben we lekker ontbeten. Nu dus "even" de blog bijgewerkt en straks gaan we bij het festival in de botanische tuinen kijken. En morgen vliegen we naar Alice Springs (Uluru) voor onze jeepsafari.

Dus wij gaan hier nog even genieten van het Aussie leven. Ik zie overigens dat mijn voornemen om het kort te houden, NIET helemaal is gelukt. Haha.

Now guys, see ya later.

6 reacties | Reageer

Grampians + Wijn = FIJN!!!

Hallo allemaal,

Hier (alweer) een teken van leven vanuit Aussieland!

Na onze trip over de Great Ocean Road, zijn we het binnenland in gegaan om een bezoek te brengen aan de Grampians en het bekende wijngebied Coonawarra!

Na een koude nacht in Port Fairy, zijn we richting The Grampians gereden. Een prachtig natuurgebied in de buurt van Halls Gap. Na een 1.5 uur rijden kwamen we bij een groot picknick gebied aan. Daar hebben we een lekkere boterham gegeten samen met allemaal mooie vogels! En wij maar denken dat ze ons gezellig vinden... het is ze alleen om ons brood te doen ;-)

Na onze lunch zijn we verder gereden naar Halls Gap, een klein plaatsje in het centrum van The Grampians. Na het inchecken bij de camping, zijn we naar de touristen info gereden om te informeren over de bezienswaardigheden. De werknemer van het kantoor wist ons een paar mooie uitzichtpunten te vertellen, dus HOP in de camper!

Onze eerst stop was bij de Mackenzie falls. Na een wandeling van ongeveer 20 minuten, kwamen we bij de lookout! Prachtig uitzicht over de waterval en het natuurgebied er om heen. We zagen dat je ook naar de waterval zelf kon, dus zijn we daar ook heen gelopen. Steile (ja ja Arne ;-)) trap naar beneden! (Ik zat me al weer druk te maken hoe ik in gods naam weer boven moest komen, bijzaak ) Uiteraard was deze trip ook weer de moeite waard! Super mooie waterval! Op onze weg weer na boven werd ik opeens tegen gehouden door Guido. We hadden namelijk een overstekende "voetganger" meneer SLANG! Ik schrikken natuurlijk! Gelukkig viel hij ons niet verder lastig en konden we snel weer doorlopen.

Na de Mackenzie falls zijn we doorgereden naar de Reids lookout en de Balconies. Wederom weer een PRACHTIG uitzicht! Echt onbeschrijflijk!

's Avonds op de camping lekker gegeten en tijdens de schemer een rondje gelopen over de camping. We waren namelijk getipt door de receptioniste dat er 's avonds veel wilde kangeroos rondom de camping zouden zijn... Erg veel kangies gezien! LEUK!

De volgende ochtend zijn we voor dag en dauw, om 7 uur (na 3x snoozen), opgestaan om Mount William te beklimmen. Dit is de hoogste berg van The Grampians. En als we de foto's moesten geloven, vanaf boven een prachtig uitzicht over het natuurgebied! Daar aangekomen werden we al gewaarschuwd voor guur weer. Dus wij ons warm aangekleed en ready to go voor een medium grade walk :-)

Als vrij snel kwam ik er achter dat het niet zo medium was zoals beschreven... toch wel een steile weg, we zaten midden in de wolken en de wind waaide erg hard! Na 45 minuten lopen waren we op de top van de berg. En... een prachtig Peakroad momentje: MIST!!!! Dus geen uitzicht! We hadden hem redelijk zitten... dus weer terug naar beneden, deze wandeling ging gelukkig wat soepeler ;-) Believe it or not... 10 minuten aan het wandelen en het trekt helemaal open! BAAL! Hahaha! Maar goed, alsnog een paar prachtige plaatjes geschoten van het uitzicht!

Na onze sportieve activiteiten zijn we richting Naracoorte gereden. Een klein plaatsje ten noorden van Coonawarra; het wijngebied onder Adelaide.

We hebben deze dag een aantal wineries bezocht, omdat we graag een rondleiding wilden, maar dat was helaas niet mogelijk! Dus hebben we bij winery Populairs een aantal wijnen geproefd en een lekkere fles wijn gekocht om deze op te drinken op de camping onder het genot van kaasplankje, heerlijk zonnetje en een bezoekje van meneer de Kat! Gezellig!

De volgende ochtend zijn we naar Wynns gereden, een wijn producent in Coonawarra. Daar hebben we een workshop "Make your own wine"gevolgd! Onze gastvrouw vertelde eerst het eea over de geschiedenis van deze winery. Vervolgens vertelde ze iets over de productie en opslag van de wijnen en hebben we daarna een bezoekje gebracht aan de wijnkelder. Een grote kelder met ontzettend veel (houten) vaten wijn. YUM! Na dit alles mochten we onze eigen blend maken. We hadden de keuze uit 3 verschillende druifsoorten die we met elkaar konden mengen, om zo onze eigen perfecte wijn/smaak te ontdekken. Na het maken van 3 trials moesten we een keuze maken. Deze blend werd vervolgens gemengd en in fles met ons eigen etiket geschonken! SUPER LEUK!!!

Na dit alles zijn we (moi; little bit tipsy) naar Keith gereden. Een klein plaatsje ten noorden van Naracoorte. Daar op de camping aangekomen wilde we inchecken; niemand aanwezig @ the office! Shit! Ons oog viel op een bord dat voor het raam hing. Daarop stond:

Als er niemand aanwezig is, zoek dan zelf een plekje uit. Hieronder staan de prijzen voor een kampeerplek. Aub het geld in de brievenbus gooien.

Hilarisch toch?!?! We hebben deze dag niet zo veel gedaan... wasjes gedraaid, genoten van het zonnetje, duik in het zwembad genomen en als afsluiter (weer) BBQ-en! We voelen ons al echte Ozzies

Vandaag zijn we aangekomen in Adelaide! We hebben geluk, er is een 3-daags festival! LEUK!

Cheers en tot de volgende keer maar weer!

3 reacties | Reageer

Great Ocean Road

G'day mates and dolls,

Hierbij alweer een verhaaltje met avonturen! Alweer? Ja, anders worden ze zo lang en is al weer genoeg gebeurd om over te vertellen (ik heb niet veel nodig! haha).

Vrijdag: Na ons heerlijke verblijf in Melbourne besloten we om extra vroeg op te staan om het maximale uit deze schitterende dag (35 graden en strakblauwe lucht) te halen, want deel 1 van onze 'great ocean drive' stond op het programma.
Na een ontbijtje op de boulevard zijn we met de taxi naar het verhuurbedrijf gereden. Daar werden we "geholpen"  door een Duitse (en dus slecht Engels sprekende) mompelende dame. Ze werkte er nog niet zo lang en dat was dus te merken. Na lang wachten, veel hulplijntjes en nog meer beeldschermstaren kregen we uiteindelijk onze camper mee.

Eenmaal op de weg duurde het ca. 1,5 uur voordat we aan het begin van de great ocean road stonden. We stopten bij het eerste uitkijkpunt om een foto te maken, maar konden de camera niet vinden! Zoeken, zoeken, zoeken, maar helemaal niets! Opeens schoot het Mireille weer te binnen: ze had de camera niet ingepakt omdat ze hem om haar nek wilde hangen. Ze wist zeker dat hij nog op de HOTELKAMER lag! Waaaaaaahhhhh! Dus wij direct het hotel opgebeld. De receptioniste ging het even navragen en na enkele minuten hoorden we dat de camera was gevonden. ZO BLIJ! Uiteraard zaten we daar met gemengde gevoelens, blij en teleurgesteld door elkaar, maar vooral blij dat onze camera niet kwijt was. We konden hem downtown Melbourne gaan ophalen. Na een vermoeiende en inspannende rit dwars door Melbourne naar het hotel, maar ook weer door de drukte (de vrijdagmiddag spits was begonnen) richting de kust, kwamen we aan het einde van de middag uit in Geelong. Niet ver van Melbourne verwijderd. Maar gelukkig wel met onze fotocamera. Uiteindelijk hebben we ons bezat en niets meer ondernomen en zijn we op tijd naar bed gegaan.

Zaterdag: De wekker ging al om 7u want vanwege het "camera incident" liepen we best wel achter op schema. Helaas (voor ons) was het deze dag een stuk minder mooi dan vrijdag. Maar goed, dat maakte de rit niet minder mooi. We zaten al snel op de great ocean road. Dit is een schitterende weg langs de oceaan. Het is echt fantastisch! Aan de ene kant zie je een woeste oceaan met grote golven kapot slaan op brede stranden of grote rotspartijen. Aan de andere kant zie je grote (groene) bergen en kliffen. Zo nu en dan rij je door kleine plaatsjes waarbij je spontaan een vakantiegevoel krijgt. Lange rechte stukken en haarspeldbochten wisselen elkaar af. Omdat het zo mooi is cruise je in de derde versnelling over de weg. Iedereen die begint te bumperkleven, laat je via de vluchtstrook aan je voorbij gaan. Je moet niet te hard rijden want dan mis je te veel. We zijn ook bij ieder uitkijkpunt even gestopt om te genieten van alles wat je om je heen ziet, hoort en ruikt. Onderweg moesten we zelfs even een overstekende koala voor laten. Gebruik je fantasie, dan zie je de great ocean road voor je. Je moet deze weg niet rijden, maar beleven! Tot aan Apollo Bay is het fantastisch, dat is echt een vakantie op zich. Ik begrijp goed dat de surfers hier in de zomer weken (misschien wel maanden) kunnen verblijven. Naast het rondrijden of surfen zijn er genoeg wandelroutes (over het strand) dus genoeg te doen.

Na Apollo Bay rij je een natuurgebied in. Hier zijn we gestopt bij Cape Otway (historische vuurtoren). Daarna kom je in het 2e gedeelte van de great ocean road. Hier staan de o.a. de bezienswaardigheid de 12 Apostles. Hier zijn we natuurlijk gestopt en hebben we foto's gemaakt. Dat MOET gewoon en is ook erg mooi. Bijzonder om te zien dat de rotsen zijn losgeslepen van de kust. Uniek! Daarna nog wezen kijken bij Loch Ard Arge, een bekende plaats waar een boot is gestrand. Ook zeer mooi. Maar na deze vermoeiende dag (veel gereden!!) zijn we lekker naar onze mooie camping in Port Cambell gegaan.

Zondag: vandaag een duidelijk minder druk programma dan gisteren. We zijn vanmorgen begonnen met een strandwandeling bij de 12 Apostles, via de Gibson steps loop je zo het strand op. Echt heel mooi. Daarna via veel lookouts (sommige zijn minstens zo mooi als bij de apostelen) uitgekomen bij Tower Hill, een aborigional reservaat. Na een wandeling zonder dieren (er waren ons koala's, slangen en emu's beloofd!) zijn we doorgereden naar onze camping.

Morgen vertrekken we richting natuurgebied de Grampians, wat ook weer schitterend moet zijn! We realiseren ons dat we inmiddels al over de helft van onze vakantie zijn, dus we genieten maximaal van alles wat we mee maken.

Dat was het voorlopig weer even, now get stuffed !

Tot snel weer mates and dolls

8 reacties | Reageer

Falling in love... with MELBOURNE!!!

Hello everybody!!!

Naast onze liefde voor Phillip Island, hebben we opnieuw een grote liefde gevonden hier in Aussieland: MELBOURNE!!!!

Al vanaf het moment dat we in het transfer busje van het vliegveld naar het hotel zaten, hadden we allebei de kriebels! Goed gevoel kriebels... Melbourne... hier gaan we een paar leuke dagen hebben!!!

En daar hebben we absoluut gelijk in gehad! Na 2 heerlijke dagen hier, moeten we morgen ochtend met "pijn in onze harten" Melbourne weer gaan verlaten....

Na aankomst in Melbourne zijn we naar ons hotel gebracht. Toen we daar aankwamen, zagen we dat ons hotel naast de Eureka tower stond! De Eureka tower is een vergelijkbare toren, die we ook in Sydney hebben bezocht. Een ontzettend hoog gebouw en vanaf de 88e verdieping heeft het een PRACHTIG uitzicht over Melbourne! Dus HOP! spullen gedropt en naar boven gegaan! Super gaaf!!!! Onbeschrijflijk... check de foto's! Na een vuurshow van Adam uit Cairns, op de boulevard van de Yarra river, zijn we lekker een hapje gaan eten bij E-gusto! Deze boulevard is fantastisch. Met haar hoge bomen heeft het een mooie sfeer, er staat een gitarist romantische liedjes te spelen terwijl je zit te eten bij 1 van de vele restaurantjes. Super! Daarna waren we redelijk moe van het heen en weer gereis van deze dag, dus zijn we op tijd weer naar hotel gegaan.

De volgende ochtend, na een heerlijk ontbijt bij (weer) E-gusto, hebben we een river cruise (rondvaartboot) gedaan over de Yarra river. Dit is de rivier die door Melbourne loopt. Erg leuk en mooi om de stad vanaf het water te bekijken! We hadden gekozen voor trip A en B, zodat we beide kanten konden bekijken. Toen we begonnen waren aan tripje B zag ik opeens het gebouw van Thales Aussie staan! Grappig! Die hebben het beter voor elkaar dan wij in Huizen. Misschien dat ze nog een leuke functie open hebben staan hier?!

Na ruim 2,5 uur op de Yarra river te hebben doorgebracht, gingen we weer aan wal. Vervolgens hebben gewandeld door het centrum van Melbourne, op zoek naar The Victoria Tower. Een groot winkelcentrum bij Melbourne Central...  Uiteraard niet "zomaar" opzoek naar dit winkelcentrum.... GUESSSSS WHAT! Ik heb ze hoor... UGGS!!! Helemaal BLIJ, BLIJ, BLIJ!!!!

Tegenover dit winkelcentrum was de opstapplaats voor de City circle tram. Een ouderwetse toeristentram die je gratis de stad door rijdt. Daar zijn we vervolgens opgestap zodat we een groot gedeelte van de stad konden bekijken. Het is ons opgevallen dat er in Melbourne veel "oude" gebouwen staan... echt super mooi!!!! Na een tramritje van ongeveer 30 minuten, hebben we onze boeken opgehaald bij het hotel en hebben we lekker gechilled in het park! Echt (zoals Bas dat zo mooi kan zeggen) MEGA RELAXED dat ze hier zoveel parken hebben... Je loopt zo de drukte uit van de stad, zodat je even lekker tot rust kan komen. Al geldt dat niet altijd voor mij... ik werd gek van alle beestjes die rond vlogen, dus zijn we maar biertjes gaan drinken bij een leuk tentje aan de Yarra river. Absoluut niet vervelend!!!! En overigens HEEL gezellig (nieuwe stamkroeg)!!!! Het is hier volgens mij heel normaal dat je hier na je werk even een drankje gaat drinken met collega's/vrienden... zo gezellig!!!!

Vandaag (donderdag) hebben we na een stevig ontbijt een paar fietsen opgehaald! Yup, we blijven Hollanders! En zijn we naar de Victoria Market gereden. Een ontzettend grote gezellige overdekte markt vlakbij het centrum van Melbourne. Uiteraard wordt er veel prularia verkocht, maar er hangt een leuke sfeer! Aangezien Guido een tshirt is verloren/vergeten in Sydney, had ik beloofd dat hij een nieuw shirt van mij zou krijgen. Maar dan wel 1 die ons aan Aussie doet denken. Na een paar gangen lopen, kwamen we eindelijk een gewenst tshirt tegen.... I LOVE MELBOURNE!!!! Aangezien ik UGGS heb gekregen van Guido, kon ik natuurlijk niet achterblijven... dus heb ik dit tshirt van 5 dollar voor hem gekocht... eerlijke deal, en echte liefde! Toch?

Na de Victoria Market, zijn we richting het sportieve gedeelte van Melbourne gefietst. Hier vindt je allerlei stadions; Tennis, Cricket, Rugby, Basketball & Football. Even staan kijken bij een paar mensen die bezig waren met hun tennis training!

Vervolgens zijn we kris kras door Melbourne, richting het strand van St. Kilda gereden (ik uiteraard weer doodop na een fietstocht van 30 a 45 minuten) We vragen ons overigens nog steeds af of St. Kilda bij Melbourne hoort, of dat het een klein plaatsje is bij Melbourne. Maar goed, daar hebben we even relaxed op het strand gelegen en hebben we bij een hippe (en dure) strandtent wat gegeten. Nadat we onze buiken weer vol hadden gegeten, hebben we onze fietsen weer gepakt en zijn we via de boulevard en Port Melbourne (er lag een cruiseschip waarop stond VOLENDAM, haha!) richting het centrum van Melbourne gereden om  de fietsen weer in te leveren.

Daarna WEER het centrum in gelopen om allebei een piercing te laten zetten!!! Ik eentje in mijn oor en Guido is zijn wenkbrauw! Leuk he? We zijn er allebei HELEMAAL blij mee!!!!  Echt zo'n leuke en spontane actie! Daarna nog even biertjes gedronken bij onze nieuwe stamkroeg.

En nu... zitten we even te internetten, foto's te uploaden... straks gaan we genieten van onze laatste avond in Melbourne! Uiteraard gaan we lekker eten op de boulevard met een romantisch muziekje op de achtergrond. Morgen weer een camper ophalen en dan gaan we de Great Ocean road rijden... we zijn benieuwd!!!!

Toedels!

12 reacties | Reageer

Tazzie

Hi There!

Hier zijn we weer met verhaal over onze avonturen @ Tasmanie (Tazzie voor de locals)!

Na een vlucht van +/- 1.5 uur kwamen we op 17 februari rond 21.30 uur aan in Hobart. Na een nacht heerlijk geslapen te hebben in een hotel (echte luxe na een aantal nachten slapen in een camper), hebben we onze Apollo Hi top weer opgehaald bij onze "vriend" Eddie! Een hele vriendelijke vent (ouders komen uit NL) die niet zo moeilijk deed over verzekeringen, schades en borg.
Dus rond 11.00 uur reden we richting Port Arthur. Na het inchecken bij de camping, zijn we naar het plaatsje gereden. Na het betalen van (weer) de nodige $AUD$ mochten we doorlopen naar het dorpje. Port Arthur is vroeger door de Britten als dumpplek voor gevangen gebruikt. Als bezoeker van Port Arthur kan je rondlopen in het prachtige park met diverse ruines van toendertijd. Na een wandeling van ongeveer 45 minuten, zijn we met een cruise boot door de haven gevaren van Port Arthur. Onder het genot van (ontzettend goed verstaande) gids kregen we uitleg over de gebouwen en werd er uitgelegd hoe het er vroeger aan toe ging. Na deze mini cruise, hielden wij het al vrij snel voor gezien... tijd om een biertje te drinken in het zonnetje voor de camper!!!

De volgende dag zijn we naar Coles Bay gereden! Na een vermoeiende en lange rit van 3 uur, kwamen we eindelijk aan op plaats van bestemming. Aangezien we al hadden gehoord dat ze hier mooie witte stranden hebben, besloten we om nog een nachtje extra te boeken, zodat we even konden uitrusten op het strand  En geloof me... Echt helemaal NIKS om jaloers op te zijn! ;-)

Om wat van de omgeving te bekijken, zijn we de volgende ochtend naar het National Park Freycinet gereden. Guido had een wandeling uitgezocht van ongeveer 1.5 uur; level 3 (het zwaarste!!!!) naar de Lookout van "Wineglass bay". Na 45 minuten kwam ik al puffent en hijgend aan bij de Lookout. Kreten zoals "Als je nog eens een idee hebt" en "Jij mag geen wandelingen meer uitzoeken"  en "Na deze vakantie ga ik ECHT sporten", vlogen Guido om zijn oren! Whahaha! Maar het resultaat mocht er zeker zijn... een prachtige baai in de vorm van een wijnglas (alleen dan zonder steeltje, jaja ze verzinnen hier van alles!). De rest van de dag hebben we lekker gechilled op het strand en hebben we 's avonds in de camp kitchen lekker ge-BBQ-ed! Dat is hier heel normaal... op iedere camping heb je bakplaten staan waar iedereen gebruik van kan en mag maken! Erg leuk, gezellig en lekker!!!

Na 2 dagen Coles Bay zijn we verder gereden naar St Helens, een klein vissersdorpje langs de Oostkust. Onderweg zijn we nog gestopt bij een blowhole in Bicheno. Dat is een grot, die aan de kant van de zee open is en steeds smaller wordt. Door de druk van de zee, wordt het water aan de andere kant er uit geperst. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is... foto's volgen later ;-)

Aangekomen in St Helens, zijn we richting de St Columba falls gereden. Onderweg attendeerde Guido mij nog op een bruine slang die hij zag langs de weg... ik ging dus met een "goed" gevoel het regenwoud in. Na een wandeling van 15 minuten kwamen we aan bij een prachtige waterval! Super mooi!

Onderweg kwamen we nog een andere waterval tegen: Halls falls. Ook daar zijn we gestopt om een wandeling te maken naar deze waterval. Deze was alleen iets minder spectaculair...

Aangezien we nog wat vlees over hadden, hebben we weer ge-BBQ-ed! Niet heel boeiend... maar ik wil hier toch even iets over vertellen...

De mensen uit Australie spreken nogal onduidelijk Engels... dit wil nog weleens grappige momenten opleveren. Wij hadden ons vlees op de bakplaat liggen (2 stuks) en er kwam een man aangelopen en die vroeg al mompelent iets aan mij, dus ik vroeg of hij het nog een keer wilde zeggen. Ik dacht dat hij een grapje maakte en zei: " Ow ligt er ook een lekker stukje vlees voor mij bij?" Dus ik antwoord met: "Nee, sorry"  Dus meneer droop weer af en ging weer naar zijn camper. Zegt Guido: "Heb je hem wel goed begrepen? Hij vroeg namelijk of hij zijn vlees er ook bij mocht leggen!"  WHOOPSIE! Weer een schaamroodkaak momentje voor Mireille (dacht dat ik er nu wel genoeg had!)

Na St Helens, hebben we een bezoekje gebracht aan Launceston. De 2e grote stad van Tazzie! Helaas regende het deze dag, dus hebben we niet veel gedaan. Even de stad in geweest, het stelde alleen vrij weinig voor. Sushi gehaald bij de sushi bar en lekker samen opgegeten in onze hippe camper!

Na een vreselijk koude nacht, hebben we de spullen gepakt om weer verder te rijden; naar Hobart aangezien we de camper weer moesten inleveren. En toen gebeurde HET... nog maar 1 uur te gaan en PATS! Die kwam van een tegemoet rijdende vrachtwagen. Sterretje in de vooruit! K** daar gaat onze borg! Gelukkig deed onze vriend Eddie (nu is hij echt onze vriend!) hier niet zo moeilijk over!!! Pffff... hij heeft ons zelfs nog naar het vliegveld gebracht! Erg vriendelijk!

En nu... zitten we hier op het vliegveld te "bieren" en te wachten op onze vlucht naar Melbourne. Daar zitten we de komende dagen met veel... ZON ZON ZON!!!! :-)

Foto's volgen later... we zitten (ja alweer) op een pc waar we de foto's niet kunnen uploaden!

Cheers!

5 reacties | Reageer

Na regen komt zonneschijn!!

G'day mates en dolls!!!

Momenteel zitten we op het vliegveld van Melbourne te wachten op onze vlucht naar Hobart (Tasmanie). Die gaat pas over ca. 3 uur dus er is nog wel even tijd voor een nieuw verhaaltje.

Waar was ik gebleven? Oh ja, ik weet het weer. Op donderdag 11 feb zijn we in het plaatsje Penrith wezen internetten en hebben we booschappen gedaan, daarna zijn we ca. 200 km doorgescheurd naar Goulburn. We moesten een beetje opschieten, vandaar. De volgende dag zijn we naar Canberra gegaan. Onderweg zijn we langs Lake George gereden. Dat is een beetje een gek verhaal. Het is een enorm grasveld dat af en toe helemaal vol loopt met water, waardoor er een meer vormt. Het vreemde is alleen: niemand weet waar het water vandaan komt of waar het later weer naartoe gaat. Er zijn al specialisten van over de hele wereld naartoe gegaan om het te onderzoeken, maar niemand begrijpt het. Gek he? Van Jack gehoord.

Canberra viel een beetje tegen. Zeker omdat het de hoofdstad is hadden we er wel iets van verwacht. We zijn naar het oorlogsmonument geweest, dat was wel erg mooi. En we zijn ook naar het parlementsgebouw geweest, maar dat was niet heel erg indrukwekkend. Toen we terug kwamen op de camping, begon het te regenen. En dat hield niet zo maar op. Gelukkig hadden we nog wat biertjes en goede boeken in de buurt. We hoopten dat het snel voorbij zou zijn, maar dat was helaas niet zo.

Op zaterdag 13 feb werden we wakker en kijken we naar buiten en... regen! Regen, regen, regen! Balen dus. We hebben ons mobiele huis (in hoop op beter weer) richting de kust gereden. Na een schitterende, maar zeiknatte rit door enkele national parks, kwamen we aan in Batemans Bay. Een hartstikke leuk plaatsje, vooral geschikt voor watersporten en... verder niet zo veel eigenlijk. En omdat het regende was er niet zoveel anders te doen. Gelukkig hadden ze wel een bios, dus zijn we (heel toepasselijk) naar de film Valentines Day gegaan.

Op valentijns dag werden we wakker en keken we naar buiten en ... regen! Regen, regen, regen! En iedereen maar zeggen dat februari de droogste maand is. Niets van gemerkt! Op onze planning stond het kustplaatsje Narooma. Na een weer een schitterende rit kwamen we aan op onze verregende bestemming. "Gelukkig" was er iets misgegaan met onze reservering, we stonden niet in het systeem. De receptioniste liet ons op internet (Aussie buienradar) zien dat DE wolk boven de hele regio New South Wales lag, dus besloten we om zo veel mogelijk km's te maken die dag en gewoon maar door te kachelen. De planning kon in de prullenbak. Uiteindelijk kwamen we terecht in Mallacoota. Een ieniemienie kustplaatsje onderin Aussie. Eigenlijk niets te doen, maar vanaf daar was het nog maar ca. 3 uur rijden naar onze volgende bestemming.

De volgende dag regende het nog steeds. Balen! Maar we hadden goede hoop dat het snel weer op zou klaren. Dat was ook de weersvoorspelling. We zijn weer in onze camper gesprongen en naar Lakes Entrances gereden. Ook weer een hartstikke leuk plaatsje. Toen we aankwamen regende het nog steeds. Hebben wij dat? De camping was vrij "luxe". We hadden een eigen toilet en douche-huisje naast de camper staan. Verder was er een huiskamer, waar je lekker kon internetten en televisie kijken ofzo. Na een uurtje gebeurde er iets fantastisch.. het werd droog! Jiehaaaa!! Na dagen vol regen was het eindelijk weer droog! Wat kan het leven toch mooi zijn he? We zijn er direct op uit getrokken en hebben door het plaatsje gelopen, gewinkeld en een strandwandelingetje gemaakt. 's Avonds uit eten gegaan om te vieren dat het weer droog was en toen brak ook nog de zon door. (vreugdedans) Helemaal top!

De volgende ochtend (stralend weer!!!!) heel erg vroeg vertrokken om op tijd op onze (voorlopig) laatste bestemming aan te komen: Phillip Island. Een eilandje in de buurt van Melbourne, dat bekend staat om zijn beroemde Penguin Parade. Voor ons een MUST SEE !! De kleine pinguins zijn de hele dag op jacht geweest in de zee en gaan vlak na zonsondergang terug naar hun nesten. Ze verzamelen aan de kustlijn en als ze een groepje hebben gevormd maken ze samen de grote overtocht, over het strand, richting de duinen. Waar de nesten zijn. Dus zie je ze over het strand rennen (waggelen)! Er zijn ca. 500 pinguins die in een tijdsbestek van 50 minuten uit de zee komen en naar de duinen rennen. Dit is echt het allerschattigste dat je OOIT hebt gezien. De Aussies hebben 3 tribunes gemaakt, waardoor je dit spektakel kunt aanschouwen. Echt zo leuk! En als ze voorbij de tribunes zijn, gaan ze in de duinen op zoek naar hun nest. Daar kan je ze ook nog bekijken totdat alle pinguins hun nesten hebben gevonden. En dan is het voorbij. De volgende dag herhaalt dit spektakel zich weer. Om de pinguins zo weinig mogelijk te storen zijn er wel enkele regels. Je mag niet fotograferen (vanwege de flits - ze kunnen daar blind van worden), je moet stil zitten en je mag geen rommel achterlaten. Enkele simpele en logische regels.
Helaas was er een groepje Aziaten die deze regels niet goed begreep en begon te fotograferen (MET flits), heen en weer begon te rennen en toen ze weggingen lieten ze kranten (waar ze op hadden gezeten) en snoeppapiertjes liggen. Toen ik ze er op aan sprak, kon niemand natuurlijk Engels! Heel erg irritant dus, maar we hebben ze niet meer gezien. En ondanks dat was het echt TE schattig voor woorden. Je moet het gezien hebben.

Vandaag (woensdag) is onze laatste dag "op het vaste land". We zijn nog even naar het motorcircuit van Phillip Island gegaan en hebben bij de zeehonden gekeken. Daarna richting Melbourne gereden om onze camper in te leveren (Geen schade gezien, dus borg behouden!!! ).

Straks vliegen we naar Tasmanie en morgen mogen we weer een nieuwe camper ophalen om over het eiland karren.

Foto's volgen later, want op deze pc kunnen we geen foto's uploaden!

Overigens, SUPERLEUK om al jullie reacties te lezen op onze blogs en foto's! Zo zijn jullie toch een beetje bij ons!

Cheers! Wij gaan weer ff romantisch uit eten bij de MAC ofzo en daarna een schooner Tooheys drinken. Nogmaals cheers!

14 reacties | Reageer

Blue Mountains

G'day mates,

Hierbij weer een korte update van onze avonturen down under.

Na Sydney konden we de camper (maandag) op gaan halen. Na een 2 uur durende donderpreek van de verhuurder mochten we eindelijk de camper mee nemen. Ze vertrouwen blijkbaar niemand en blijven je wijzen op alles wat er fout kan gaan. Voor iedere poep of scheet zijn we onze borg kwijt. Als dat maar goed gaat! Over het verkeer werd overigens geen woord gesproken. En dat was het heftigste. Opeens moet je in Sydney links rijden, rechts zitten, links schakelen, rechts kijken.. Waaaaaaaahhhh! Het eerste uur was verschrikkelijk wennen, maar inmiddels zijn er 'no worries' meer.

Als eerste zijn we naar een Koala park gereden. Het was een klein schattig parkje en omdat het niet zo druk was hadden we alle tijd om de koala's en kangeroes te voeren en aaien. Verder hadden ze pinguins  en wallabees, noem maar op. Heel erg leuk. Daarna zijn we doorgereden naar een camping die we hadden uitgekozen. Maar helaas was deze helemaal volgeboekt. Dus moesten we op zoek naar een andere camping. Maar inmiddels was het al ca. 19u dus dat was nog niet zo'n gemakkelijke opgave. Nadat we voor een paar gesloten deuren stonden (de meeste recepties sluiten om 18u) hebben we maar besloten om een hotelletje te pakken. Lekker dan, hebben we een camper opgehaald, zitten we alsnog in een hotel. Het hotel lag in een afgelegen dorpje en had veel weg van het hotel van de film The Shining van Stephen King. Gezellig dus!

Op dinsdag zijn we de Blue Mountains in gereden, naar het plaatsje Katoomba. Daar staan de wereldberoemde Three Sisters. Vanaf het uitkijkpunt konden we een wandeling maken met mooie uitzichtpunten en watervallen. Het pad was vrij drassig van de regen en uiteindelijk kwamen we achter een Chinees gezinnetje te lopen. De vader liep achteraan en liet opeens een keiharde scheet! Omdat we er zo dicht achter liepen konden we niets anders dan de scheet te inhaleren!! We moesten er zelf hard om lachen, de Chinees deed alsof er niets aan de hand was. Even rook het weer zoals in Hong Kong! Na deze ervaring (niet de scheet, maar het uitzicht) zijn we naar een camping gereden. Daar stond een man vanaf een afstandje steeds naar ons te kijken. Uiteindelijk roept Mireille mij en zegt 'volgens mij zit die man om een praatje verlegen'. Zegt die man opeens ' ik hoorde jullie Nederlands praten dus ik dacht ik kom ff langs' OEPS! Ik heb Mireille nog nooit zo rood gezien, ze zakte door de grond.

Op woensdag zijn we naar de Jenolan Caves geweest. Na een zinderende rit over een smal bergpad en een diepe afgrond (Mireille zat tegen het dak aan!) kom je uit bij de grotten. Daar hebben we een uur durende rondleiding gedaan. Daarna zijn we het gebergte weer uitgereden richting de bewoonde wereld.

Toen we maandag boodschappen gingen doen raakten we aan de praat met een Nederlandse vrouw die hier al 25 jaar woont. Ze nodigde ons uit om bij haar (gezin) te komen eten. Dus dat hebben we gisteravond gedaan. Het was heel erg gezellig, we hebben de hele avond zitten praten over Aussie, Nederland en van alles en nog wat. Hartstikke leuk! De buurman van Petra en Jaap hebben Alpacas. Er was een baby van 1 dag oud bij. Echt heel erg schattig.

Nou, dat was het voorlopig weer even. We gaan nu richting het zuiden (Canberra en de kust) om uiteindelijk uit te komen in Melbourne. De weersvoorspelling is uitstekend dus voorlopig kunnen wij er weer tegenaan. Tot mails!

Cheers Mates!!!

Ps: degenen die komend weekend gaan carnavallen wensen wij heeel veel plezier. Neem er ook eentje op ons!

12 reacties | Reageer

Volgende pagina »